حلقه گل

به جای حلقه گلی که برای مراسم ختم من روی سنگ قبرم خواهی انداخت، یک شاخه آن را همین حالا به من بده

Art is the pursuit not the Result

!تنها صعود مهم نیست

خدایا!
امسال و سالها به فکر بیشترین پیشرفتها نیستم؛ بیشترین صعودها؛

خدایا
منو در معمولیترین ارتفاعات، در معتدلترین نفسهای انسانی حفظ کن
خدایا
منو بلد غریبه هایی کن که قصد عبور از من رو دارند
خدایا
لیاقت همراهی سفر رو در کم نظیری(و نه بی نظیری) این قرارم قرار بده

خدایا
خلق رو به چه به آسمان! برای اونها کلاغهایی در آسمانمان بکار

لوسبازی در عید 87

داشتم امروز استراحت مطلق می کردم و کلی پای تلویزیون بودم. اکثر سریالهای عید رو دیدم. لوسن! شاید انتظار من بالا رفته، به همون نسبت تبلیغات سیما! به انضمام فیلم اخراجی ها که بیشتر از همه یه فیلم لوس بود! به نظرم قرار دادنش هم در ژانر کمدی جنگ مثل فیلم "لیلی با من است" یه بی احترامیه! فیلمی که وقتی دوباره دیدم خارج از جو سالن سینما بیشتر منو به یاد طنزهای آیتمی قدیمی لوس و چهل تیکه مثلاً مهران مدیری می انداخت که روی یه سری دیالوگ بامزه می چرخید که صرفاً جمع شده بودن(مثل سیما و مینا که یه جوک لوس قدیمی بود مال دوره راهنمایی من). گفتم مهران مدیری به نظرم کارش این بار خوبه و جنگ مخاطب سریالای عید رو می بره(البته کار رضویانو ندیدم). چون مدتیه کارای مدیری کارشده و فکر شده است. نشانه هایی که دیدم و حرفمو تأیید می کنه اینه که کار پروژه است و اون غیر از کارگردان مدیر پروژه هم هست. یعنی بهش پیشنهاد شده و قطعاً فکر کرده و دیده از پسش بر میاد. دیگه اینکه در تیتراژ پایانی تعداد عوامل فیلم سر به فلک می ذاره که نشون از یه مدیریت قوی داره تا کار با حساسیتهای ایشون اصلاً بشه که انجام شه. چهره پردازیش چیز خاصی نداره یعنی عواملی که فیلم روشون برای جذاب بودن تکیه می کنن (برگهای برنده فیلم) چیزای دیگن. تیتراژ ابتدایی هم خوبه. داستان می تونه جذاب باشه. البته حدس می زنم که از فیلم "می تونی منو بگیر " الهام گرفته کارگردان و البته کمی هم بومیش کرده. از ادای مهران مدیری به عنوان تیک عصبی خوشم نمیاد. کمی بعضی جاها مثل همیشه انتقاد همیشگی بهش وارده که روی بازی تکراری مدیری استواره که خوب همیشه هم تا حالا جواب داده. طنزها ی مدیری عوضش همیشه نوآوری داشته و اون قطعاً در ساخت موقعیتهای خندیدن در کمدی ما نقش جدی داشته. نمونه؟ یه صحنه بود همین فیلم که پدرش می خواست براش فال بگیره. در کمدی ایرانی رایجه که در بازی های زبانی از لهجه ها ی نواحی مختلف(این اواخر افغانی!) بخندوننت یا از تیکه کلام های تکراری استفاده کنن تا شاید بعد از 90 قسمت در دل مخاطب بشینه. این بار کار دیگه یی انجام شد که در کمدی ایران نو بود و اینکه از وضوح حرف زدن استفاده شده بود چیزی که خیلی واقعیم هست. و خیلی از ایرانی ها رو دیدم به طرز خنده داری کند و تند و غیر شمرده حرف میزنن که معلوم نیست چی می گن و تو میگی بعععععله بعععله! پدره هیچ لهجه ای نداشت. فقط این طور حرف می زد و این برام جالب بود. نکته جالب دیگه اینکه کار مدیری 1 ماه بعد از کار بقیه کلید خورده و خواهد رسید. این یعنی مهارت و تجربه بالا.

اما خنده دارترین صحنه ای که من دیدم امروز و کلی خندیدم، توی یه برنامه بود که ربطی به طنز نداشت. قویترین مردان یه آیتم داشت که یکی از تمشاچیان برای امتحان باید 25 متر فرشی 100 کیلویی رو می برد و می انداخت توی یه سبد بزرگ . انقد سنگین بود که طرف حتی نتونست از روی زمبن بلندش کنه. همین که داشت زور می زد و تماشاچیای خونگرم جنوبی داشتن هی و هی تشویق می کردن، یه صدایی اومد که عبدالکریم پرتش کن!!!!!! واسه من این اغراق یعنی پرت کردن فرش از فاصله 25 متری وقتی به زحمت تکونش می داد از همه برنامه های سیما خنده دار تر اومد. می گن شاید چون آمادگیشو نداری غافلگیر می شی! اینم یه حرفیه

تفریحات سالم در مساجد

شیخی به زنی فاحشه گفتا مستی هر لحظه به دام دیگری پا بستی

گفتا شیخ هر آنچه گویی هستم لیکن آنچه تو خود می نمایی هستی؟

رحمی!؟

بر بساطی که بساطی نیست،
در درون کومه تاریک من،
که ذره ای با آن نشاطی نیست
چون دل یاران که در هجران یاران،
قاصد روزان ابری داروگ،
کی می رسد باران؟

گاهی آنقدر اشعار را سیاسی- انتقادی فرض می کنیم که جنبه شخصی و احساسی قضیه را لطمه می زنیم
منتظر باران شبانگاهی برایت دعا می خوانم، بدون چتر آمده ام، رحمی!؟

پیامک

به دلیل کاهش شدید دمای هوا ، رییس جمهور ، رییس سازمان هواشناسی را برکنار و غلامحسین الهام را به سرپرستی سازمان هواشناسی منصوب کرد

برگرفته از بلاگ.هرم.ارگ

آخرین وسوسه‌های لذت است: بودن
- serialize-آن‌هم پیش از آن‌که استاندارد(سریالایز) بشود
و مجبور شویم آن را نیز
مثل بادکنک و شلغم
از داروخانه بخریم...

پرده‌ای نیست.
محروم نمانده‌ایم.
فقط غرق شده است؛ در باتلاقی از ایمان و ترس و عذاب‌وجدان

برگرفته از بلاگ.هرم.ارگ

ای کاش عشق را زبان سخن بود

،درود

امروز صدایی از نهایتم آمد که " آی آدمها، که در ساحل نشسته شاد و خندانید! یک نفر در آب دارد می سپارد جان" به خود گفتم که من

این بساط را نمی خواهم! نان به سفره و جامه به تنم نیست. " آی آدمها" آب را بلعیده و بی تابی ام افزون است. آری! می پیمایم این

خاکریز را و امید کمک دارم نه تماشای مستی به جای اوفتاده و مدهوش. برف می آید؛ آن دردانه سپیدهای الماس بی قیمت به نرمی

بالشتک خواب آور یادگار عصرهای کودکی گرم مادربزرگانه. سیاهیهایم با برف اما پاک نمی شود. قدمهایم بی مهتاب چشمانت بهرحال

سوی تاریکی است؛ نه درنوردیدن آن. تنها تنها رفتن این مسیر، دلی دلی کنان. شب تا به صبح. صبح حقیقی چشمانت و

می خوانم هی: مجنون شده ام مجنون شده ام از بهر خدا زان زلف خوشت جان را یک سلسله کن

دنیا

چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند
گر اندکی بوفق مرادست، دلا! خرده مگیر

مرا هله ای کهنه ریسمانهای پیچیده
که چو راحله جوانی هست، مرا چه به پیر؟

تو را هله ای به زهر غمزه های آلوده
که با همچو آخته ابرویی، تو را چه به تیر؟

زند به قدوم ناز، بوسه آن خوش انصاف
که ببندد باز زنجیری به پای من تقدیر

شب سیاه است و می به راه و هلاک استسقا
که رفت به خواب و که گفت مریز و بمیر؟

بگوش جان نیوش کردم آن پیغام سروش
سحرم به لطف، نامحرم، کرد اعدام بی شمشیر

"رخ دوست را هر که دیده سر به دار آویخته"
دل گوشه گیر من دریغ، مسلوب ز گوشه تیر!

هر دو شانه اش را که می بینی، به فسوسی همی خندد
و تو در خیال آغوشی که به بوسه اش درگیر!

هر زبانه اش که می سوزی، مپرس که هست تقصیرت؟
بسوز و آتش نمی گیرد، خرقه بی نهایت تقصیر

اگر چو بوسه ی حافظ رخ ماه را بیالایی
چه تدبیر برتر از آنکه سکوت را کنی تصویر

OzghalChal

من و رسوایی این بار گناه

تو و تنهایی و چشمان سیاه

از من تازه مسلمان بگذر
...

ّبرگ در باد

من می گم: ف ا ص ل ه مرگه بین دستای تو با من












تو می گی: زندگی اینه؛ حاصل عشق تو با من

هر دوتون می دونید که هر چیزی دو وجه داره. هر دوتون می دونید که دارید چی می گید. اما وقتی فضا فضای مخالفته مثل طوفانی که میاد تا تعادلی رو که دوباره می خواید بهش برسیدو زودتر بهتون برگردونه، لازمه که جرو بحثم باشه! سر وجوهی از هر مسئله که هردوتون خوب می دونیدشون! خوب! با این دیدگاهه که زلزله نعمته! سیل حکمته! طوفان و بوران و برف حیاتیه! و تفاوت جذابه! تفاوته وجوه مختلف مسایل یعنی هوشمندی، یعنی تغییر، یعنی تکامل! یعنی خراب کردن پی وشالوده بنای قبلی تا رسیدن به بهتری!
دوست دارم همشو! 2 تقریباً مساوی است با 2! نه؟ با کدوم مدل ریاضی؟ کدوم حقیقت محض؟ کدوم تحکم زمینی؟

بهش گفته بودی: گر راهزن تو باشی ... صد کاروان توان زد
نه آیا: گر پاسبان من باشم ... صد کاروان توان زد؟
گاهی از خودم بدم می یاد

بیا بریم اینجا، دوست دارم

...هر کسی هستی یه دفعه

هر کسی هستی یه دفعه، قد بکش از پشت نقاب

از رو نوشته حرف نزن، رها شو از پیله خواب

دنیا

دنیا کوچکتر از اونه که ما تصور می کنیم
فقط با یه عکس بزرگ چشامونو پر می کنیم

A poem By the best foreign; Sir Walter Scott

Yet Clare's sharp questions must I shun,

Must separate Constance from the nun

Oh! what a tangled web we weave

When first we practice to deceive!

A Palmer too! No wonder why

I felt rebuked beneath his eye;

Scott Monument, Edinburgh

Happy New Year

تام نست از اولین کاریکاتوریست های بسیار خوب آلمانی بوده که چهره های کارتونی مانند سانتا کلارا(همون بابا نوئل چاق ریش سفید) و عمو سام شخصیت های ابداعی او هستند حتی قبل از قرن 19