این روزها که میگذرد شادم. ه

این روزها که میگذرد، شادم که میگذرد این روزها. ه

شادم که میگذرد....ه

کس ندارد ذوق مستي ميگساران را چه شد؟

کمتر پیش می آید تا از کسی نوشته باشم. یک دوست خوب مثلا. اما گاه دلت می گیرد مثل الآن. و چون خود او نمی خواند، می نویسم چون احساس ادای دین می کنم. البته از دوستان قدیمی تر و عزیز تری می شایست که پیش از او می نوشتم؛ اما حسم را اکنون که به ینگه ی دنیا رفت و حال که نزدیکی را از دست داده ام، نمی خواهم فراموش کنم. این است که این سطور از پیش می آید‎

من از احسان خوشم می آمد و می آید. احسان بیش از خودش، یک تفکر است. تفکری که نه صرفا جذاب و پاسخگوی بسیاری از مشکلات زندگی است، نه فقط پشت هر پیچ صعبش ساحل آرامش و جنگل انبوه و سبز انتخاب است، که این تفکر خود از جنس تجربه است و عمل. از جنس امتحان است و مسیر. مگر ممکن است بصیرت زیبایی سفر را داشته باشی و از آن رو برگردان شوی؟ مگر ممکن است که با احسان همراه باشی و حتا لذت نبری؟ اگرچه خود از حیث زمینی بودن، تو را در لحظه انتخاب به دست شعورت وا می نهد، اما یاری اش را و احسانش را نه

قصد ندارم در برزخ مدح بنی آدم بیافتم، ولی من با تمام اصرار درون غمناک غربت زده ام، در این مدت کم آشنایی مان، احسان را ناقض این شعر حافظ دیدم که

ياري اندر کس نمي‌بينيم ياران را چه شد

دوستي کي آخر آمد دوستداران را چه شد

آب حيوان تيره گون شد خضر فرخ پي کجاست

خون چکيد از شاخ گل باد بهاران را چه شد

حقا که برای اولین بار در زندگی به شادی کسی رشک ورزیدم. و مستی اش که همیشه همراه سکوت کودکانه و لبخندی از سر رضایت بود گهگداری وسوسه ام می کرد. آن سان که موسی در شگفت آمد از خضر و مریدش شد. البته کتمان نمی کنم که شاید در وصف ما وقع زیاده روی کرده باشم

حافظ اسرار الهي کس نمي‌داند خموش

اما آنچه که می دانم این است که انسانها هدیه هایی هستند که دانسته یا نادانسته برایت پیامهایی می اورند. و او برای من پیامی جالب آورد که بدین وسیله از روح آفرینش و خود او تقدیر می نمایم! پیام باز نگری و دگر اندیشی اخلاقی. هرچه که اسمش را بشود گذاشت

می گویم "باز"، چون هنگامی که خوب می نگرم من همچون او را پیش از این نیز در زندگی دیده ام. وقتی من مسافری خرد بودم و مرادم پدربزرگ تازه مرحومم (خدایش بیامرزاد ) عارفی آفتاب راه چشیده و درد مغیلان کشیده بود

پدر بزرگ (هم چون احسان) به معنای ساده گریزان از استمساک به آداب تهی زمانه بود. فحش و نقد و ناسزا را از آنکه سزاوارش بود دریغ نمی کرد، و در این ظرافت هم در ابراز لطف، بین عرب و عجم، چشم سفید و بادومی و هم شهری تبعیض نمی گزارد

اما آنچه که در هر دو مشهود و عریان بود, اتفاقا, اصول اخلاقی عمیق حاصل وقت شناسی و موقعیت شناسی و درک و نرمش بی انتهایشان بود. نظمی خصوصی، عهدی الستی، که برای مدعیان گوش فلک کر کرده اخلاق خرد کننده بود. هرچند, بسیار کسانی که از همین روی, او را چون سنگی پایدار برای برداشتن بارهایشان بار می کردند، او در مقابل نامردان زمانه، اما از سنگ بی هیاهوتر خود را زیر بار تعهد له می نمود، اما اصولش را فراموش نه

این فضیلتی است که من، باید بیشتر به آن فکر کنم هنگامی که در این سر دنیا با رندی زبانم را هنگام گفتن ناسزایی می لغزانم، یا از نگاه معناداری می پرهیزم و با خود فکر می کنم که مادر اخلاق را به عقد خود در آورده ام! هه

احسان جان! یادت گرامی! به امید دیداری نزدیک

"نگاه شوهر" مابانه

sound_the_bugle_now.mp3

گزارشگر: می دونی 13 آبان یادآور کدوم یک از حوادث انقلابه؟

بچه جنوبی:حادثه شهدا

کات! نه عزیزم! بگو سالگرد تسخیر انقلابی لانه جاسوسی آمریکا

گزارشگر: می دونی 13 آبان یادآور کدوم یک از حوادث انقلابه؟

!بچه جنوبی: جاسوسی ِ حضرت ِ انقلاب

سه قطره اشک

پسر اصولگرایی در شهر کوچک زیبایی در ایران کنونی زندگی می کرد. او پسر عاقلی بود و با هم سن و سالهایش فرق داشت. مثلا کتاب می خواند و سیاست را دوست داشت، اما از این دومی خوب نمی دانست! درست است که شهر کوچک بود و زیبا، ولی مردم اش هنوز دل بزرگی داشتند. از آب و هوای شهر هم اگر بپرسید چنگی به دل نمی زد. از بس که شرجی بود یا بارانی. دیگر همه چیز عادی بود. مقصودم همان چیزی است که در شهرهای دیگر هست به مقیاس کوچکتر، در این شهر هم پیدا می شد

پسر خیلی زود خسته و سردرد می شد از گشتن در اینترنت. اینترنتی که مدت کمی بود بی سر وصدا و چون مسافری ناشناس در این شهر کوچک پا گذاشته بود. پسر اما نمی دانست چه چیز او را صبح علی الطلوع دوباره به کافه آن طرف شهر می کشد تا دوباره سری بزند به آن تک وبلاگهای که خود با پرسه زدن در کوچه های دراز دنیای مجازی آنها را کشف کرده بود. این مفهوم او را تا عمق جان شگفت زده کرده بود. این که قدم در خیابانها و میدانهای دنیایی عجیب گذارده بود که از جاده به ساری دراز تر، و در عین حال از راه میانبر به امامزاده حسن(ع) که از توی جنگل می گذشت پر رمز و راز تر بود

البته هنوز در شهر بچه های زیادی بودند که این زنگ در گوششان صدا نکرده بود و پسر می دانست حسی دارد مشابه حس نیوتن وقتی درد سیب را چشید. برای همین هم وقتی سردرد می شد بیشتر، از طاقت خود رنجور بود و آرزو می کرد زودتر فردا شود و قبل از رفتن به سر دکان دایی رضا برای ساعتی خود را سرگرم کند تا بلکه فراموش کند

دایی رضا دایی او نبود. سالها پیش مهمان شهر کوچک شده بود و دیگر اینجا سکنی گزیده بود. پیرمرد کرد مهربانی بود که گهگداری که پدر برای خرج داروها به پول احتیاج داشت، آنها را کمک می کرد. و در عوض پسر نیر تابستانها از صبح و باقی سال از بعد مدرسه نزد او کار می کرد. دوستی پدر و دایی به دوران جنگ باز می گشت. پدر یادگارهایی از جنگ را با خود حمل می کرد. و پسر و مردم محله به او احترام زیادی می گداشتند. تا اینکه پسر به سن شک رسید و سرعت رویدادهای شهر به ظاهر افزایش یافت

پائیز رسید و رفت. زمستان آمد و پا پس کشید. با رسیدن بهار صحبت از انتخاباتی جدید بود. انتخاباتی که به قول اهالی، حتی فضای شهر کوچکشان را تحت الشعاع قرار داده بود. کم کم با بلند شدن بوی سبزی و سیاست، اینترنت و هر چیز دیگر عادی می شد. تنها چیزی که گاهی ذهن او را درگیر می کرد لحظاتی بود که اتفاقی به صفحات فیلتر شده بر می خورد. اینکه مگر اینجا چه بوده است؟ پیش خود می گفت او که تا دیروز به این وبلاگ مراجعه می کرده! درست است که سر انتخابات و کاندیداها کل کل های زیادی با صاحب وبلاگ داشت و نظرات مخالفش را به همراه سندهای موثقی از کیهان و فارس و رجانیوز برای آنها پست می کرد. درست است که اصلا صاحب وبلاگ را نمی شناخت و دلش ذره ای برای او نمی سوخت. اما بی آنکه بداند وابسته اش شده بود. نگرانش رفته بود. و گمان می کرد او هم نگرانش است. پیش از این، هر چه که بود از این چاه بی خبری بهتر بود

بگذریم! انتخابات آمد و رفت و سال به پایان رسید و همه خوشحال بودند. جز پدر و دایی رضا که هر دو وضعشان روز به روز بد تر می شد. پدر را سکوتی ناراضی فرا گرفته بود. و پسر که حالا دیگر چند تار مویی بالای لبش سبز شده بود، آن را می دید و نمی فهمید. سال نو که آمد دایی رضا به رحمت خدا رفت. پسر شوکه شد. سر قبرش شلوغ بود ولی او از شلوغی متنفر بود. این شد که شبها به گورستان می رفت. شب اولی که به دیدارش رفت بدون هیچ دلیلی قطره اشکی از چشم چپش آویزان شد و او آن را نگریست. انگار که موجود جانداری باشد، قطره اشک خود را تکان داد. تاب داد و تاب داد تا اینکه ولو شد. از گونه اش سر خورد و از کنار لبش بی تفاوت گذشت و از روی صورتش پرش جانانه ای کرد و به روی پیرهنی افتاد که دایی رضا به او هدیه داده بود. پسر خیلی تعجب کرده بود. آنقدر که حتی فکر کرد ترسیده است. سریع فرار کرد و به خانه برگشت. فردایش که به گورستان رفت هرچه زور زد این اتفاق تکرار نشد و پسرک کم کم داشت فراموش اش می کرد

شیرین دختر دایی رضا پیش از آنکه پسر بتواند پیشنهادی به او بکند به خواستگارش پاسخ مثبت داد. پسر مبهوت نزد پدر بغض کرد. پدر دیگر کلامی سخن نگفت و در این غم پیر شد. شب عروسی شیرین محله، تلخ ترین و بی گمان ناب ترین تجربه زندگی پسر از عشق بود. آن لحظه ای که سیل اشکانش را در طویله آزاد کرده بود و سوزش گلویش با یادآوری آخرین نگاه شیرین به چشمانش امانش را برید و دیگر هیچ وقت خوب نشد. نمی دانست چرا؛ اما ترجیح می داد به خوردن یونجه ها بپردازد و فراموش کند انسان بوده. حیف

فرزاد را مدت مدیدی بود می شناخت. از همان روزهای نخست مسافر منحوس اینترنت. او را هرگز ندیده بود و به وبلاگش سر می زد. برایش مهم بود که با او مخالفت کند اگر از سیاست سخن گوید و ازش یاد بگیرد اگر از عشق و زندگی دم می زند. مهربانی سعه صدرش او را یاد دایی رضا می انداخت. سالها گذشت و فهمید که او هم کرد است. با هم دوست شده بودند اگرچه در آرائشان اختلافات جدی داشتند. واقعیت این بود که فرزاد بعد از قضیه شیرین خیلی کمکش کرد تا به خودش بیاید. حتی تلاش زیادی کرد تا به پسر بفهماند که باید زندگی را از سر گیرد و به سلامت پدرش فکر کند و خود را با آنچه هست سرگرم کند. فرزاد برای او بود که نوشت

.....( اگر از من بپرسی زندگی چیزی جز انتخابهای بسیار نیست. انتخابهایی که هر چه پیش می روی و تجربه می اندوزی، راه انتخاب کردن را بهتر یاد میگیری.

گرامی! یادت باشد که بهترین سیاست دنیا صداقت با افراد است. کافی ست که صادق باشیم و کمی با فکر تر از گذشته گام برداریم، تا ببینیم که انتخابهایمان چقدر بامعناتر و دقیق تر خواهند شد.

هرچند که رابطه مان مثل رابطه ی اول پر از غنا و آرزو و احساسی متعالی نمیشود اما شاید تداعی کننده ی روزهای خوش زندگیمان باشد. زمان و راستی همراه با چاشنی تدبر راهی ست که به فرجام می انجامد.

میدانم که احتمال گریستن ات بسیار است و روحت آزرده است وخسته ، اما صبوری کن دوست گرامی ام ! ).....

چندی گذشت. فرزاد را به خاطر فعال و کرد بودن دستگیر کردند و اعدام! پسر دیگر امیدی برایش باقی نمانده بود. دایی رضا و شیرین و فرزاد را از دست داده بود. به امام زاده گریخت. مدتها بود کسی آنجا پا نگذاشته بود. دیگر جوانی بی تجربه نبود. چشمانش را بست و دعا می کرد برای آمرزش روح دایی و فرزاد که بار دیگر اشک از چشمانش جاری شد. بر لبانش خنده ای نقش بست و برای سومین بار در زندگی اش گریست. این بار آرام، بی وقفه ولی بی انتها

پسرک دیگر آن پسرک اصولگرای ابتدایی نبود. اینترنت و دنیای مجازی، عشق و درد حوادث او را بی آنکه خود بداند نرم کرده بود. و او بی خبر در تساهل و تسامحی جانانه گرفتار شده بود که هیچ مقصد بخصوصی نداشت. البته نه اینکه او دچار دگرگونی افکار شده باشد. نه خیر! حتی او بیشتر پافشاری می کرد بر مواضعی که خود از صحت برخی شان خبری نداشت. اما سراشیبی تاریخ مگر رسم دیگری جز این دارد؟ مهم این است که هنگام سقوط چشمانت را ناخودآگاه نبندی تا اگر بادی که با شدت هرچه تمام به صورتت می خورد، قطرات اشکت را سرریز می کند خوب آنها را تماشا کنی! و هر که این حظ را نشناسد، او این لذت را برده بود و خوب بلد بود

مسعود بهنود یا محسن سازگارا؟

مساله این است

وی در پاسخ به این ابراز نگرانی که عملکرد برخی مسئولان رفته رفته زمین را شور کرده و از حاصلخیری می اندازد، با اشاره به اينكه خود او كشاورز بوده، خاطر نشان كرد زمين هاي شور را هم با تلاش مي توان به زمين هاي حاصل خيز تبديل كرد

مگر اسرائیل فرزند نامشروع زنای سرمایه داری و کمونیسم در جنگ دوم نیست؟

چه کسی را گول میزنی؟

چگونه حضرت یونس که یک انسان عادی بود توسط اسید معدهُ ماهی هضم نشد؟

امام باقر (ع) فرمودند:

در آن میان که امیر المومنین در مسجد کوفه بر منبر بود، اژدهایی از طرف یکی از درهای مسجد روی آورد؛ مردم آهنگ کشتنش را کردند. امیر المومنین کسی را فرستاد تا دست نگهدارند. مردم از کشتنش خودداری کردند و او سینه کشان می رفت تا پای منبر رسید. برخاست و روی دمش ایستاد و به امیر المومنین سلام کرد. حضرت فرمود: تو کیستی؟ گفت: من عمروبن عثمان خلیفه شما بر طایفه جن هستم. پدرم به من سفارش کرد، خدمت شما بیایم و رای شما را بدست اورم. اکنون نزد شما آمدم تا چه دستور فرمایی.

گاهی با ریشه بودن سخت است

؛

گاهی می شکند یک درخت در هجوم بنیان کن طوفان ها و باقی می ماند؛

؛

آنها که هرزه علفی بی بن را مانند

؛

بعد از طوفان [اما] ، با کمری شکسته، ریشه در خاک داشتن

؛

شکوهی دارد؛

؛

به وسعت تمام علفزارهای سرسبز و هرز

هدیه ای از طرف دوستم پیمان

چقد جنگلَ خوسی، ملت و َسی، خسته نُبُستی، میجان جانانا٬ تَرا گَمَه ميرزا کوچک خانا

.

چقدر در جنگل میخوابی به خاطر مردم؟ خسته نشوی ای جان جانانم، با توام، میرزا کوچک خان

.

خدا دانه که من، نتانم خفتن، از ترس دشمن، می دل آويزانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا

.

خدا میداند که از ترس دشمن خواب نمیتوانم، دل آویزان و نگرانم، با توام، میرزا کوچک خان

.

چِر ِه زوتر نايی، تندتر نايی، تنها بنايی، گيلان ويرانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا

.

چرا زودتر نمیآیی؟ تندتر نمیآیی؟ گیلان ویران را تنها گذاشتهای، با توام میرزا کوچک خان

.

بيا ای روح روان، تیريشا قربان، بهم نوانان، تی کاس چومانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا

.

بیا ای روح و روانم، قربان ریشت، آن چشمان روشن را روی هم نگذار، با توام میرزا کوچک خان

.

اَمه رشتی جَغَلان، ايسيم تی فرمان، کُنيم اَمه جان، تی پا جير قربانا٬ ترا گمه ميرزا کوچک خانا

.

ما بچههای رشت، به فرمان تو ایم، جانمان را به پایت قربان میکنیم، با توام میرزا کوچک خان

.

...

بلبل طبعم کنون باشد ز تنهایی خموش

نغمه ها بودی مرا ای ی ی ی

نغمه ها بودی مرا تا همزبانی داشتم

یاد ایامی..... یاد ایامی

فراموش نکن "تعالی" جوهر است و "آزادی" عرض به آن. س

سعدیـا با یـار عشق آسـان بــود

عشق باز اکنون که یار از دست رفت

یک کلام از بودریار

بودریار در کتاب "مبادله ی نمادین و مرگ" چنین شرح می دهد : « امر واقعی از طریق بازتولید از یک وسیله به وسیله ی دیگر تبخیر می شود، تمثیل مرگ می شود؛ اما از نابودی خویش نیرو نیز کسب می کند و به امر واقعی به خاطر خودش ( به فتیشیزم ابژه ی گمشده که دیگر ابژه ی بازنمایی نیست، بلکه وجد انکار و انهدام آئینی خویش است) یعنی به "واقعیت مفرط" تبدیل می شود. » س

سیزیف

تو همچون موسیقی

مثل رویا

مثل زمان

مثل آرامشی

!هرگز نمی توانم با تو در آمیزم

حریصانه به خود میفشرمت

می بوسمت_________________

می بوسمت___________________

اما چرا هنوز هزاران فرسخ

هزاران سراب فاصله

بین دست های تشنه ی من و

شیرینی چشمهای مشکی توست؟

گناه

من و تو

از هم که جدا شدیم

زیبایی

تنها ماند

مذکر بهتر است یا مونث؟

اگر مردها اصلاح نکنند بیشتر به مرد بودن خود شبیه اند؛

اگر زن ها اصلاح نکنند باز هم بیشتر به مردها شبیه اند؛

آیا بهتر نبود ای خداوند حکیم! که زن ها نیز از همان اول مرد بودند؟

اولین تولدم در حالی که اسطوره ام از دنیا رفته. عشقم رو ندارم، و من دیگه انگیزه ای برای زندگی ندارم. واقعا بیست و شش سالگی سال نحسی است. سال مردانگی اجباری؟ بازگشت بحران میانسالی پیش از آنکه بیاد، لا اقل

About Elly - Soundtrack.mp3

هوای گریه

نه چشم دل به سویی... نه باده در سبویی... که تر کنم گلویی... به یاد آشنا من

نصف بیشتر جمعیت دنیا پس از یک دعوای خانوادگی به دنیا آمده اند

از دست بوس میل به پابوس کرده ام"

"خاکم به سر! ترقی معکوس کرده ام

سیمایت ندیده به خوابم، غم غیر می خورم

الله الله! چه بد تعبیر کابوس کرده ام

اگر دلم نشدی پایبند طره او

کی اش قرار در این تیره خاکدان بودی

و گر به سران فتنه مرا هوسی است"

"سر سبز به از سرخی صد زبان بودی

چو "تیغ کمان لیلی می کشد" همه را

احدی ز تیر مجنون" امان نخواهد ماند"

چه جای شکر و "ملامت" ز" بوسه" و "لعن" است

چو بر "زمینه خوبان ضمان" نخواهد ماند

تا که چند کامی بدهد، از ما بهتران ما

ثبت است بر پیاله ساقی لبان ما

نامه یی به خودنویس

م ف سخن

با سپاس از یادآوری و نکته بینیت.عزیز جان! سالیان درازی دست به قلم میبردیم و از فرط خجالت، [؟] پاره میکردیم؛ اما از زمانیکه دوستان بنویسمان دستشان از قلم کوتاه شد، و به تیر غیب مهره سر سپرده ... و ... گرفتار شدند شرم را از نهان خانه دل اخراج نمودیم و مگسی در فنجان و تعادل از دست داده رقصیدیم و میرقصیم؛ به یاد می آورم که چند باری که دوستان واژه اصیل فارسی لوتی را، با طا عربی مینوشتند، همان لوطی مطربی، تلاش نمودیم که به دوستان یادآوری کنیم که اختلاف هست بین لوتی فارسی با لوطی عربی. غافل از این که دراین دنیای کوچک مجازی یک مشکل کوچک غیرمجازی هم مزید بر علت شده مشکل نرم افزاری برای ما تازه نویسان. به همین خاطر هست که برخی "فین گلیشی" می نویسند که در این وادی از ضمه جان، فتحه خان و زیرو زبرخان، خبری نیست.س

تست ترانسلیتراتیون فارسی! یوهو! کار میکنه! اینجا

صبح است ساقیا قدحی پر "شرنگ" کن،

"جور زمان شتاب" ندارد "درنگ" کن

در تنگنای "نخوتم" از "حیرت" رقیب...

یا رب مباد! یا رب مباد, آنکه گدا "پخته تر" شود

کلامی از معلم بزرگ دکتر شريعتي

اگر روزی تهدیدت کردند، بدان در برابرت ناتوانند

اگر روزی خیانت دیدی، بدان قیمتت بالاست

اگر روزی ترکت کردند، بدان با تو بودن لیاقت می خواهد

Tell Me Why?

من از ماشین متنفرم

Daniel: Madi! I am sorry.
Madi: You already said that.

خمینی ای امام ، خمینی ای امام

ای مجاهد ای مظهر شرف

ای گذشته ز جان در ره هدف

چون تو عزم صف دشمنان کنی

ترک سر ، ترک تن ، ترک جان کنی

مرد بی شکوه

و مرد بی شکوه؛
نیمه شب به خانه می رسد
و زن؛ که عشق مرده ایست
میان گور زندگی تباه می شود
و کودکان میان گور و گاهواره راه میروند
و من میان گور و گاهواره راه میروم
و نقطه ها سیاه میشوند
بهشت را که گفته ای همین نبود؟
دهان من چرا پر از عسل نمیشود؟

تقدیم به آنکه آرام بود؛ آرام رفت؛

Life is brief;

..

fall in love, maidens;

..

before the crimson bloom,

..

fades from your lips.

..

before the tides of passion,

..

cool within you.

..

پندی از حافظ

لاف عشق و گله از یار؟ زهی لاف دروغ

عشق بازان این چنین مستحق هجرانند

...

فکری به سرش زد، چطور است داستان خودش را بنویسد؟ داستان مردی که میخواهد داستانی را تمام کند اما نمیداند چه بنویسد. سوال این بود: این حلقه تا کجا باید ادامه پیدا میکرد؟

...
ادامه دارد

اساسا عمده مدتي كه 147 نفر از متهمين آشوب‌هاي 18 تير در كهريزك به سر مي‌بردند اينجانب در مرخصي بودم و اين مرخصي به لحاظ اينكه مربوط به ايام دفاع از رساله دكتري است از 5 ماه قبل تنظيم و تاريخ دفاع از سوي دانشگاه اعلام شده بود لذا با توجه به اينكه اينجانب در شش ماه قبل از اين تاريخ به لحاظ ضرورت كاري و زماني از مرخصي براي هيچ موضوعي استفاده نكرده بودم اين چند روز در محل كار نبوده و در مرخصي به سر مي‌بردم لذا انتساب مطالب مورد اشاره برخي رسانه‌ها به فردي كه در ايام مذكور در مرخصي بوده اشتباهي است كه از روي غرض ورزي طراحي مي‌گردد

زندگي برگشت

زندگيم برگشت

tootfarangi

لابد اون بالا ها یکی فکر ما بوده

مقاله ای بخاطر رپ زدبازی

بهانه

نه نازنین تو نیستی تو را بهانه کرده اند *** به جرم هتک حرمتت مرا نشانه کرده اند

مرا به جرم خستگی به جرم پر شکستگی*** مرا به جرم اعتراض برون ز لانه کرده اند

به جرم روح نرمشان به جرم فهم و درکشان*** زنان میهن مرا اسیر خانه کرده اند

جوان... ما بزرگ بود به هر نقاب و معجری*** تدبر نبرد را چه ناشیانه کرده اند

خیالشان فرو کشد ز خشمشان نبرد ما*** مگر ز یاد برده ایم چه با ترانه کرده اند

مگر ندای ما نبود که در گلو شکسته شد*** خیالشان تمام شد که جاودانه کرده اند

چقدر در زمان من اسیر پر ابهت است*** قفس پر از کبوتران چه احمقانه کرده اند

نه نازنین مخور تو غم نگشته از تو هیچ کم*** تو خوب من بهانه ای مرا نشانه کرده اند

خبرنگار مهر از سخنگوی وزارت امورخارجه درباره سهم ایران در دریای خزر سوال کرد که وی در پاسخ این جمله را به سرعت پشت سرهم تکرار کرد: "سهم ایران در دریای خزر سهم حداکثری از یک توافق بین المللی در چارچوب یک رژیم حقوقی مورد توافق پنج کشور است". این پاسخ خنده مهمانپرست و حاضران را به دنبال داشت!س

*

وی البته همچون دیگر سخنگویان قبلی وزارت خارجه در مدت حضور در مهر چند خبر ر هم تکذیب کرد تا سخنگو باقی بماند

معرفی یک هنرمند جوان

سعید مدرس یک هنرمند است هنرمندی كه در خیل درهم موسیقی خوب و بد، موسیقی پاپ، رپ و انواع مختلف رایج جوان پسندانه ممکن است توجه ات را به چیزی متفاوت یا حتا غیره عادی جالب نماید
امروز اگر تو به عنوان هنرمند، موسیقی سنتی تا درست تر ایرانی را بر گزینی چالشی برای اثبات متفاوت بودن و اگر اجازه بدهید، جدی تر بودن نخواهید داشت، حداقل برای گوشهای اومانی موسیقی نشناسی چون من
اما این چالش در موسیقی مشابه سعید به وفور موجود است. و به زعم من او نشان داده كه تا همین جا بلد بوده است! میپرسید بلد بوده كه چه کار کند؟ نکته همین جاست او از این حد گذشته است كه بلد باشد بخواند یا حتا خوب بخواند، همین تر كه بلد باشد کلیپ یا آهنگی بسازد، و به بلد بودن برسد. او خود میداند و کار خویش را بلد است. ما هم کاریی جز نشستن دیدن آنچه كه او بلد است نداریم، و محکوم به لذت بردن. اگر مثل من نگاهی به آثار او بیندازید به نظر تجربه ای مشابه نسل جدید موسیقی بلد و کلیپ ساز خود دارد، اما آنچه كه او را متمایز میکند به اعتقاد من سبک است. او سبک خاص خود را دارد، كه میشود در آن از ترکیب جالب موسیقی، فیلم، انیماسیون،

شعر( با سبک به خصوص او)، رنگ و نقاشی و حتا هنرهای دیگر اشاره کرد. آهنگ هایش چون عکس تو، و دنیای وارونه زیبا و دلنشین اند و به خوبی از ایده مند بودن او دم میزنند. اینجا آهنگ آخرش را آوردم تا شاید باز نشان دهم كه در زندگی شخصی من یک فرد چطور موج رزونانس مرا مییابد و پیوسته با فرکانسی فزاینده مینوازد تا هر دو از حال برویم!س

http://www.bia2.com/video/Saeed-Modarres/Gerye-nakon/

تشکر از مسوولان

من از مسوولان تشکر مي کنم. روزي به آنها گفتم از زماني که خودم را شناختم شما بلاهايي بر سر ما آورديد که من غم پدر نداشتن را احساس نکردم

مهدي همت - فرزند شهيد همت

از حضرت صادق عليه السلام پرسيدند اگر كسى زن خود را عريان كند و باو نظر كند چونست ؟
-
فرمود كه مگر لذتى از اين بهتر ميباشد ؟

mamnoon

...
این چیزها نون و آب جاوید نمیشد. منتقدان، طرفداران و اصحاب رسانه از او کتاب میخواستند و بس
حالا چه کار باید میکرد؟ باید به همه میگفت كه همه اتفاقاتی كه دو سال پیش روایت کرده بود، تنها یک بار اتفاق افتاده بودند و او حرفی تازه برای گفتن نداشت؟
سعید میگفت خواننده ها این چیزها سرشان نمیشود آنقدر وحشیانه به تو فشار میآورند، هر جا كه پنهان بشوی می آیند و پیدایت میکنند به رویت لبخند میزند و میگویند آقای سلیمانی چرا دیگر نمینویسید؟ من از مشتاقان رمان "سکس، شمبلیله و حقوق بشر" بودم. یا اینکه مذبوحانه کودک خردسال عینکی خود را كه جیش دارد نشان میدهند و میگویند او شبها خود ادراری میکند زیرا كه منتظر جلد دوم رمان شماست یا اینکه به هر حال اثر تازه ای بیرون دهید تا مارا از این وضع نجات دهید

دستمان به دامنتان آقای
اما وای به حالت اگر جمیع عوامل کتابت را در این بازی بازنده کند، دیگر امیدی نیست به تو و روشنفکری ات. دیگر حتا سگت هم به تو وفادار نیست. شاید یک سگ با نژاد روسی
سعید همیشه عقده روانی سحرانگیزی به سگ روسی زرد وفادار خود، ساشا، داشت كه هنگام حادثه ای خود را فدای صاحبش کرده بود. و جاوید کمابیش چنین احساسی به سعید
رادیو قدیمی خود را مثل هر شب روشن کرد. او همچنین اعتقادی مادروار به این رادیو عتیقه داشت، انگار میتوانست ردی از بی نظمی هدفدار در صحبتهای آن بیابد. شبها مینشست تماشایش میکرد
خاله زنک بازیهای رسانه ای آنرا. دقیقا مثل صحبت کردن مادربزرگ پیر بی سواد با در و همسایه هنگام شستن رخت یا در بحبوحه تدارک غذا برای ضیافت شبانه. یا حتا نق زنیهای زیبایی محور یک زن با خود و گوش دادن دزدکی فرزند کوچک بدون هیچ دلیلی به او
اعتقاد به نشانه ها داشت یا نه، حداقل بازی جذابی مینمود. طنز آمد، معنی اش چه بود؟

آیا خداوند یا طبیعت یا روح بزرگ یا ذن یا هر کوفتی كه آن بالا یا آن زیر نشسته و سیگار سکوت میکشد و نظاره میکند و بی پدری، او را به ت.خ.م.ش هم نگرفته بود؟

عصبانی شد، و رادیو را انداخت. جای نگرانی نبود، فرزانه خودش جمع میکرد. اگر هم نه، به جهنم

...

..

.
دشنام سپیده دم و فحش سحری
دانم ز چه رو میکنی بی پدری؟
یعنی كه دغل بود همی چرتکه عمر
کاینسان زنی سرشت و تو بی خبری
...
ادامه دارد

...

پیچ رادیو را که پیچاند، شخصی که خود را لیبرال معرفی می کرد، سه بار در جوانی مورد آزار جنسی واقع شده بود و مجری 2 بامداد شبکه رادیو فرهنگ جدید التأسیس جنبش سبز بود داشت داستان سر شب خود را به نقل از مجله پرونده می خواند
روز تولد ۱۹ سالگی‌اش، وقتی مهمان‌ها رفتند، پدر و مادرش علاوه بر کادوهای قبلی یک بسته‌ی کادوپیچی‌شده‌ی دیگر هم به‌ش دادند و از او خواستند یک روز که در خانه تنهاست آن را باز کند. فردای آن روز پدر و مادر بیرون رفتند و پسر در خانه تنها شد. با هیجان بسته را باز کرد. یک نوار وی اچ اس بود. زود آن را در ویدئو گذاشت و مشغول تماشا شد

تختی که می‌دید چقدر آشنا بود... چند ثانیه بعد بازیگران فیلم هم وارد شدند: پدر و مادر عریانش
مادر به طرف تخت رفت و دراز کشید. پدر سرش را جلوی دوربین آورد و گفت: «فرزندم تو این‌گونه متولد شدی»؛ و به سمت تخت رفت

پسر مبهوت به تماشا نشست
...
خنده های هیستریک مجری اعصابش را به هم زد، داستان را ناتمام رها کرد و به آشپزخانه رفت. در یخچال را که باز کرد، چیزی نبود جز خوردنی هایی رقت انگیز تا رغبت بر انگیز. چند تکه سیر، پیاز صورتی رنگ، تکه های کاهوی پلاسیده به جا مانده از آخرین بار که فرزانه برایش سالاد سزار درست کرده بود، به گمانم یک ماه پیش، شاید 5 هفته. طبقه پایین عسلی شکرک زده با ظرفی که همیشه دستش را نوچ می کرد. آبلیمو و سرکه. در یخچال پر بود از کیسه های قرص که فقط دکترها و فرزانه از هویتشان باخبر بودند. تخم مرغدانی خالی. یک عدد هسته خرما که از سر بی حوصله گی به کف شیشه ای یخچال چسبیده بود. به اتاقش بازگشت. گرسنه بود، انگار کرد که در استخر پر از عسلی ولو شده است و روی تخت آشنایش افتاد

پیچ رادیو را باز پیچاند که آمد: اما نه چنین زار

اما نه چنین زار که این بار افتاد
...
ادامه دارد

...
شرکت همیشه تجلی آرزوهای بر باد رفت نبود. گاه میشد كه جلسات آموزشی تکنیک های فروش بهتر كه توام با خودشناسی بود به کارمندان اراءه میشد كه استقبال چشمگیری داشت
خوی حیوانی آرش اما همیشه پس از این جلسات دچار مشکل اساسی میشد و با آن سازگار نبود
خانم ف. در جلسه آن روز مدرس بود. آرش دستی به نشانه استرس به پیشانی اش کشید. مثل همیشه موهایش را لمس کرد. کچل نبود اما کمی كه از جلوی سرش به راست و چپ حرکت میکرد عقب نشینی وحشتناکی در رستنگاه موهایش قبل لمس بود. از این موضوع هراس داشت یا نفرت نمیدانست؛ نمیدانم. نچ بلندی به نشانه اعتراض کشید. مدرس نگاهی تیز به او کرد و پای تخته رفت تا برای ده نفر موجود حرفهای اساسی بزند
آیا میدانید ۹۰ درصد پول جهان دست چه درصدی از مردمان هست؟ یکی گفت خوب ۹۰ درصد! نه! ۱۰%. و ۹۰ درصد باقی دنیا تنها ۱۰% پول را دارا هستند
جدولی را تصور کنید كه سمت راست آن کارمندی و خود اشتغالی است. و سمت چپ آن بیزنس و سرمایه گذاری. اگر این ۴ راه اصلی درامد را در نظر بگیرید سمت راست آن همان ۱۰ درصد پولدار هستند

آرش پیش خود فکر کرد خوب نقش شرکت این وسط چیست؟ خانم ف. گفت خوب نقش ما این وسط چیست؟ آرش پاسخ داد خوب! از آنجا كه همه اینجا خود اشتغال هستند پس ما به بدتر شدن این نسبت کمک میکنیم. خانم ف. حرفی نزد. نفس عمیقی کشید و سپس اشاره کرد كه ما در آمد را هم به سمت چاپ میاوریم پس در واقع پول را از سمت راست جابجا میکنیم. این جدول رابرت کوزاک هست. اگر مفهوم آنرا خوب بفهمید دیگر احتیاجی به اینکه اینجا بیایید نیست
سپس پرسید حالا بگویید كه چرا ده درصد مردم پول باقی را در دست دارند؟ چرا انها موفق تراند؟ کسی گفت چون انها دانش بیشتری دارند. استاد به شدت مخالفت کرد. چون انها متفاوت فکر میکنند. نحوه ی فکر کردن علت اصلی این امر است. پرسید آیا اینجا کسی هست كه دقیقا میداند چه میخواهد؟ سکوت مسخره ای ایجاد شد. آرش پیش خود فکر کرد یعنی اینجا کسی نیست كه بداند؟ او با خود قرار گذشته بود در این جلسات کمتر حرف بزند تا روحیات خودش را تزکیه دهد. استاد گفت: یعنی آیا کسی هست كه بداند دقیقا چه نوع زندگی را در ۲۰ سال آینده به دست خواهد آورد؟ اگر به زندگی آن ها نگاه کنید شاید باور نکنید اما همه انها میدانستند كه چه میخواستند. انها زندگیشان را به مثابه تحقیق علمی به سعی و خطا نسپرده بودند. انها آنچه كه پیش خواهد آمد را پیش بینی كه نه تدوین کرده بودند
آیا میانبری وجود دارد؟ بله! یک و تنها یک میانبر در زندگی است كه من به شما میگویم. همه گوشها تیز بود. اینکه هر چیزی را تنها یک بار امتحان کنید. امتحان كه نه. تنها یک بار به انجام برسانید
دو نوع روش بهره برداری موجود است. یک استفاده از وقت و انرژی دیگران. و دیگری استفاده از پول دیگران. شما در حال حاضر وقت و انرژی مرا گرفته اید پس در حال بهره برداری هستید بی آنکه بدانید در درجه ای از فیض به سر میبرید. این آن چیزی است كه شرکت به بهترین شکل در خدمت شما گزارده است. شما اینجا به همه اجازه میدهید كه از برکت وجود شما استفاده کنند. مثل من كه الان این حرفها را برای شما میزنم
آرش نگاهی به ساعتش کرد تا شاید از شر این همه افاده در برود
اما هر کسی اینجا نمیتواند با شما همکار شود. شما خود کسانی را كه مستحق همکاری هستند انتخاب میکنید. تنها یک بار این شانس را خواهید داشت البته
ما موکلان مان را به ۴ دست تقسیم میکنیم : داغ، گرم، ولرم، سرد. خانواده داغ هستند. دوستان گرم، کسانی كه هر روز میبینید اما نمیشناسید ولرم، و کسانی كه یک بار میبینید و نمیدانید كه دوباره میبینید سرد
سوال اساسی اینست كه آیا برای کسانی كه تنها یک بار میبینیدشان آیا باید از کاری كه میکنید صحبت کنید؟ مطمنا انها جا خواهند خورد و ممکن است زده شوند، آیا آگاهی به قیمت زدگی ارزش دارد؟
پاسخ خیر! حس آگاهی اجباری مذموم است. بنا بر این اگر امکان این وجود دارد كه رابطه ای برقرار شود سر صحبت را باز کنید و از کار حرف نزنید اگر هیچ چاره ای نیست او را نخواهید دید ایرادی ندارد كه شانس خود را بیازمایید
چه سوالاتی میتواند کمتر زدگی ایجاد کند و به عبارتی مؤثرتر هستند؟
آیا میخواهید این طور بازنشسته شوید؟ (هیچ کس نمیخواهد این طور بازنشسته شود!) من عجله دارم، اما اخیرا با شرکتی کار میکنم كه به مردم یاد میدهد چطور کمتر پول خارج کنند و چطور ذخیره کنند، قولی به همکاری نمیدهم اما اگر تمایل دارید كه در ملاقاتی دیگر بیشتر راجع به آن صحبت کنیم خوشحال خواهم شد ؟
مردم ۵ سوال اساسی بیشتر نمیپرسند، پس چه بهتر كه پاسخ درستی به انها پیدا کرد، البته نباید در استفاده همیشگی از یک لحن و یک جواب زیادروی کرد. هر کسی را باید آنطور كه دوست دارد قانع کرد. هیچ وقت دروغ نگویید. اگر به چیزی اعتقاد ندارید آن را نگویید. زیرا دروغ در نگاهتان پیداست
همیشه در گذاشتن قرار به انها انتخاب باز ندهید. سوال دو جوابی بهترین حالت است. آیا آخر هفته ها بهتر است یا میان هفته؟ آیا صبح بهتر است یا غروب؟ ساعت ۷:۱۵ دقیقه خوب است؟ دقت زمان پیشنهادی همیشه به ربع ساعت باشد
زیرا هم میفهمند كه سرتان شلوغ است. هم اینکه باید سر وقت حاضر شوند. آرش داشت متوجه میشد كه خود متولد همچین فریبی بوده است. اعتراف کرد در دلش كه شنیدن این چیزها لذت بخش نیست
هر کس را دوبار تماس بگیرید برای یادآوری و تایید اینکه حتما بیایند. بار اول شب قبل برای اینکه بداند كه باید سر وقت حتما باید منتظرتان باشد. دوم همان روز موعود تا آدرس دقیق را بدهید. دقت در آدرس بسیار سفارش شده است
این نمادی است برای ارزش کار خود. میگویند انها كه به دادن آدرس برای دعوت از مهمانان توجه کافی ندارند و خود را جای یک تازه وارد نمیگذارند، در ناخود آگاه خود اهمیتی به سلوک با انسانها نمیدهند
در هر رابطه آنی سه رکن اساسی موجود است، آنچه كه تو به آن فکر میکنی از مخاطب. آنچه كه مخاطب از تو فکر میکند. آنچه كه تو فکر میکنی كه مخاطب از تو تصور میکند. البته این چرخه میتواند تا بینهایت برود، اما این سه رکن کفایت میکند
آرش غرق سخنرانی خانم ف. یا خود او بود هیچ وقت یادش نمیماند. اما وقتی به خود آمد جلسه پایان یافته بود. صحبتهای پایانی بسیار ناراحت کننده بودند

هفته آینده اتفاق بزرگی در تورنتو میافتد، اریک لیدمان قرار است به اینجا بیاید یکی از سه صاحب شرکت، او در میان دفترهای متعدد کانادا ما را انتخاب کرده است زیرا كه ما پر تلاش ترین اداره شرکت در کل کانادا هستیم
پس یادتان نرود قدرمردی به شهر ما سفر خواهد کرد، به خاطر این كه ما مهم هستیم
این جملات همانقدر كه روحیه بخش بودند برای آرش، عذاب آور نیز بودند. چرا ؟ آیا باید این مرد از تبار نور را میدید تا اثبات کند كه زندگی دیگر ارزشی برایش ندارد؟ اما اگر نه، اعتقاد او به نشانه ها چه میشد؟

تنها یک جای خوشبختی بود روحش آزرده و زخم شده بود
...
ادامه دارد

...
صبح را با این امید شروع کرده بود كه امروز آخرین روز زندگی اش است. تا شب همه چیز عادی پیش می رفت كه رییس شرکت به او زنگ زد و خواست كه فرمی را برای او بفرستد. او هم نه گذاشت نه برداشت و اعلام آمادگی کرد كه امروز شخصا به شرکت بیاید. ساعت ۵ عصر دیگر بی طاقت شد بود، همه چیز را رها کرد و حرکت کرد. در راه به این فکر میکرد كه امروز حتا نتوانسته بود به رویای ساده همیشگی اخیرش فکر کند. عجیب بود تلاشش برای به دام انداختن خودش. مگر ممکن است کسی به جنگ خود آگاهی خود برود و به ناگاه از خود مچ گیری کند
در مترو كه نشسته بود با خود فکر میکرد. یاد حرف پیری افتاد كه تنها یک بار نظیرش را شنیده بود. اگر به آنچه كه میدانید فکر کنید می بینید كه هیچ نمیدانید. پس میفهمید كه بسیارند آنچه كه نمیدانید. میتوانید به آنچه كه میدانید نمیدانید فکر کنید ولی متوجه میشوید كه انها هم کسری از واقعیات موجود هستند عمده اصلی آنچه نمیدانید آن دست هستند كه نمیدانید كه نمیدانید. آن چیزهایی كه از دیده شما پنهان شده اند. و تمام تلاش شما این است كه حداقل به سمتی بیاورید شان كه میدانید نمیدانید
آن پیر سپس گفت: آیا راهی میشناسید كه دانایی تان را در آنچه كه نمیدانید چیست افزایش دهید؟ آیا این زندگی شما را دگرگون (تباه یا خوشبخت ) نمیکند؟ حال اگر من به شما بگویم كه میتوانم به شما آنچه را بیاموزم یا نشان دهم كه پشت ذهن شما و در قسمت تاریک دانایی شما باشد چقدر مستوجب پاداش یا عذابم؟ این سؤالات را جوابی هست؟ صلوات محمدی ختم کن
به این جملات فکر میکرد كه ناخودآگاه صدای ترمز مترو را در ایستگاه آخر شنید. ساعتی گذشته بود
...

ادامه دارد

...

سخنگوی شورای امنیت ملی، سعید جلیلی در کنفرانس خبری خود بار دیگر به مسئله خلیج همیشه فارس اشاره کرده و آن را خلیج صلح و دوستی نامید. او با این کار نادانسته آب به آسیاب عربها ریخته است و از دید منتقدان اشتباهی استراتژیک مرتکب شده است

...

صبح که سوار تاکسی شد متوجه شد که موضوع بحث امروز میزگرد تاکسی چیست. روزهای ابتدایی از شباهت نامش با سعید جلیلی معروف احساس خاص خنثایی داشت، تا روزی که متوجه نگاه ناموس درآر یکی از مسافران شد. ناخواسته گاهی از او دفاع می کرد، شاید چون هم اسمش بود، شاید یک بازی بود برای اینکه بداند حق همیشه آن یک طرف جمع نشده است. به هر حال سعید جلیلی داستان عادت بدی داشت. آن روز هم وقتی از تاکسی پیاده شد همه را با خود دشمن کرده بود و لبخندی به لبش نشانده بود. نمی فهمید این همه اصرار روی اسم فارس از چیست؟ مگر خراسان و آذربایجان شرقی و چهار محال بختیاری چه ایرادی دارند؟ شبی که در کودکی، تاکسی بچه بازی قصد تعرض به عنفش را داشت یادش آورد. می دانست ته ته وجودش احساس انتقامی ددمنشانه هست که با برنده شدن در تک تک این میزگرد های تاکسی وار کم کم آسوده می شد. چون خاراندن زخم نیش پشه با کمترین سرعت ممکن

از ماشین که پیاده شد، لبخندی به لب داشت گشاده. پیش خودش گفت: خوب شد و به باقی روز فکر کرد

...

ادامه دارد

دیوانه و خسته و بالهوس.. تصمیم داشت زندگی جدیدی را آغاز کند
زندگی جدیدی.. جاوید سلیمانی. پنجره را باز کرد. صدای کفتران و کلاغها در تلاطمی رقابت گون در هم آمیخته داخل اتاق شده و به گوش اش رسیدند. نمی دانست اسمش را چه بگذارد. اسم داستان جدیدش را. شاش و شهوت؟

می دانست که موفقیت کتاب رمان اولیه اش اتفاقی بیش نبوده و حالا که دو سال از آن داستان نخستین می گذرد

باید به وعده هایش عمل کند تا دهان منتقدان را برای گفتن چیزی که خود به آن باور داشت، ببندد

اسم کتاب جدیدش را دمبال می کرد. او از آن دست نویسنده ها نبود که با پیدا کردن اسم کتاب سیناپس داستان، چکیده روایت اصلی و بعد فرعهای آن به ذهنش متبادر شود

اما چه کارمی شد کرد؟ این به نظر تنها راه فرار بود برای اینکه داستان دوم هم استقبالی شاید نیمی از داستان اول بشود

خنده ای زیر لب زد. مگر او چند بار زیسته بود و چند سرنوشت داشت که این یکی هم جذاب در بیاید؟ باید حتما دروغ می گفت؟

پیش خود فکر کرد : اما دروغ می تواند جذابتر از راست باشد. نمی تواند؟ آخر هرگز تجربه نشده است

یاد حرف سعید افتاد. درست می گفت سگ پدر! مردم همیشه در حال دروغ گفتن اند. دروغ دیگر جذابیتی ندارد. تازه همه در تشخیص دروغ از

حقیقت متبحر شده اند. باید فکری دیگر می کرد

شاش و شهوت؟ از واج آرایی گرم اش لذت می برد. اما بسیار واضح می نمود. باید کمی خنکای این هوای دلنشین درش نفوذ می

کرد. کمی کلاغ آلودتر

...

ادامه دارد

امروز تجربه عجیبی اتفاق افتاد. جسارت می کنم می گم که یکی از زیباترین تجربیات من در کانادا

قضیه این طور شد که من بعد از اینکه از یورک میلز تا کالج که کمتر از تجریش تا انقلاب نبود و پیاده اومدم و تلفنی با راحله حرف می زدم که نزدیک 2 ساعتی به گمونم طول کشید و خودش به اندازه کافی متفاوت و جالب بود و حالم دگرگون بود و دستام البته از کتف درد گرفته بود از بس گوشیو گرفته بودم؛ بعد از همه اینها اتفاقی به فستیوال فیلم کوتاهی رفتم که موضوعش یک منطقه با نام Region Park

بود و این منطقه یک منطقه فقیرنشین تورنتو و عمدتا سیاهنشین تورنتو بود. مشکل مردم این ناحیه جز وضع اقتصادی مسائل فرهنگی و گسترش جرم و بی فرهنگی بوده. من اینها رو تا اون موقع نمی دونستم و چیزی اصلا از این منطقه به طور خاص نمی دونستم، اگرچه وضع معماری ساختمونا و رنگ ورورفتگی خونه ها از در و دیوار محله می بارید
فیلم اول راجبه حوونی سرطانی بود از این محله و شادی روحش که جالب و تأثیرگذار بود. فیلم دوم اما اصل حرف منه که بسیار جالب بود. در ابتدا خیال کردم که فیلم راجبه یه جوون معمولیه که ترس از معتاد شدنس برای خانواده اش هست و موضوع کلیشه ای انتخاب شده وضرباهنگ تأثیرگذار و فیلم برداری خصا فیلم کمی برای بار محتوایی فیلم زیاد بوده. بعد هرچی فیلم می گذشت و می دیدم که تموم نمیشه شکی در من انگیخته می شد که نکنه فیلم حرف بزرگتری داره می زنه که نادیده گرفتم. و رفته رفته دیدم که موضوع فیلم به نحوی چیزی فراتر از اون چیزیه که گرفتم و شاید به مفهوم تربیت نگاه بسیار ظریفی داره! انقد ظریف که
.....مبادا ترک بردارد شیشه نازک تنهایی من
فیلم رفته رفته طولانی شد و شد پر از نکات ریز که دیگه از حوزه ذهنت فراتر می رفت

نکاتی دیدنی و شنیدنی مثل اینکه در یک سکانس کوتاه در دیواری در همسایگی خوش دوقی نوشته بود خدا (زمانی) اینجا بود
و مادر جایی به فرزند یاغی اش می گوید که آن روز که خبر دستگیر شدنت را شنیدم دو هفته سیر خوابیدم چون می دانستم که دیگر بلایی سرت نمی آید و دیگر نگران اینکه کاری بکنی که دستگیر شوی نبودم! یا اینکه جایی مربی می گوید که ریجن پارک منطقه خوبی است زیرا هرچه بخواهی هست: اگر چیز بد بخواهی هست اگر چیز خوب هم بخواهی هست. و یا در انتها که خطاب به پدر و مادران گفت که نترسید از اینکه انتظارات بالایی از فرزندانتان داشته باشید البته همراه درک. و یادتان نرود که رسالت پسرنتان این است که شما را به چالش بکشد. البته اگر از ابتدا فریب نمی خوردم نکات بسیاری بود که الآن نگفتم. فوق العاده تر پرسش و پاسخ پس از فیلم بود که با حضور نابازیگران فیلم که اکنون آشنا می نمودند مثل پسر، مربی، مادر و دوست انجام شد و حس غریبی داشت که پس از فیلم نفسگیر فضای کلمات را برای خود آنها هم سخت کرده بود. آنها که بیش از همه به زندگی روزانه خود واقف بودند. انگار پرده ای افتاده بود و آنها با حیای شیرینی در دوگانگی لذت مشهور شدن و مورد توجه بودن در مقابل برهنگی و از دست رفتن حریم شخصی گیج می زدند. راستی که شیرین بود همه چیز
در انتها باز هم همه چیز بهتر شد و وقتی مصطفا نامی پسسر سیاه چرده به قول خودش سیزده ساله که دو سال از یازده سالگی اش می گذرد آمد و شعر (اشعار خودش را) خواند. از محله اش از مادر و از گل رز. حس اش، کلماتش قابل تحسین بود و تأثیر گذار. مرا یاد کسانی انداخت که مرا به آن گفنه ارسطو که سخنرانی را از هنرهای اصیل هفتگانه می خواند معتقد می کردند
شب عجیبی بود کتفم هنوز می افتد. فبه المراد

Mohajer

مردم ما در یافته اند که راه آزادی و مردمسالاری و معنویت و تکریم انسان ها راهی کوتاه و آسان یاب نیست. همان ماموری که با باتوم توی صورت آن زن زد، بیماری ست که بایست معالجه شود. این معالجه با برافروخته شدن کینه ها سامان پیدا نمی کند. استقامت در راه و گذار زمان به نفع مردم و در جهت آزادی و مردمسالاری حقیقی است

aramesh - dopahloo

سردار سعيد قاسمي سعي در آرام كردن فضاي سالن داشت و خطاب به حاميان موسوي گفت اين حركات شما تكراري شده و فايده‌اي ندارد

ايشان همچنين در اين ديدار در تشري به برخي انقلابيون سابق نيز تأكيد كردند: جز يك عده‌اي انقلابي فرسوده و پشيمان، بقيه آحاد ملت آماده‌اند

- مقام معظم رهبری در دیدار امروز با جمعی از عرق فروشان خیابان لاله‌زار فرمودند: مشروبات الکلی غربی باعث فساد و انحراف جوانان ما میشود. ما باید از منابع داخلی خود مطابق موازین شرعی عمل کنیم. اگر قرار شود بین ودکا با شامپاین یکی را انتخاب کنیم باید عرق سگی را انتخاب کنیم.در پایان این دیدار تعدادی از اعضای انجمن اسلامی عرق خوران بازار با سر کشیدن گیلاس‌هایی از مشروبات الکلی در محضر ایشان مراتب وفاداری و تبعیت خود را از رهنمودهای مقام شامخ ولایت ابراز نمودند.مقام عظما هم به آنها فرمودند: طیب الله انفاسکم

ای کاش واقعیت ها را میشد مانند انشا ها به پایان رساند

آنها دیگر زندگی کردند

آنها دیگر با هم زندگی کردند

آنها دیگر با هم زیر یک سقف زندگی کردند

آنها دیگر با هم زیر یک سقف در خوشی و آرامش زندگی کردند

قربونت من همون اولی رو ترجیح میدم

یا كه پیچک

وقتی باد آروم آروم مو تو نوازش میکنه/ طبیعت وجودتو انقدر ستایش میکنه
وقتی كه یواشکی خواب به سراغ تو میاد/ برای داشتن چشمای تو خواهش میکنه
این همه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟/ این همه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟
وقتی شب فقط میاد برای خوابیدن تو / خورشید از خواب پا میشه تنها واسه دیدن تو
وقتی كه چشمه حریصه واسه لمس تن تو/ یا كه پیچک آرزوشه بشه پیراهن تو
این همه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟/ این همه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟
وقتی هر پرنده به عشق تو پرواز میکنه/ عشق تو حتا طبیعت رو هوسباز میکنه
وقتی تو قلب خدا این همه جا هست واسه تو / چرخ گردون واسه تو گردش رو آغاز میکنه
این همه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟/ این همه عاشق داری چطور حسودی نکنم؟

ژورنالیسم اخلاق گرا

يكي از محافظان مهدي كروبي براي متفرق كردن انبوه جمعيت معترض به صورت هوايي اقدام به تيراندازي نمود. اين امر در بين محافظان شخصيت‌هاي كشوري اقدامي شايسته محسوب نمي شود

آشنایان ره عشق در این بحر عمیق

غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده

حتا حضور بی غش

و لذتی شهوانی است در تلفظ ات از آن عیان

سلامتی سه تن: ناموس و رفیق و وطن

فتح ماه توسط مسلمانان

با توجه به پیشرفت های جدید کشورهای اسلامی و خصوصا ایران در علوم فضایی و اینکه احتمال فتح ماه توسط مسلمانان در ده سال آینده بسیار زیاد است، آمریکا با همکاری صهیونیست ها اقدام به نابود کردن آثار معجزه عظیم پیامبر در ماه نموده اند تا از مشاهده و اثبات علمی این معجزه حضرت محمد و قدرت گیری مسلمانان در جهان جلوگیری نمایند

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی

قدرت فسادآور

قدرت الله علیخانی نماینده قزوین هم به رسایی گفته است برای تغییر آب و هوا و فراموشی این شکست به حوزه انتخابیه او یعنی قزوین سفر کند

!می خواهیم برویم دستشویی

می خواهیم برویم دستشویی، اما دودلیم که چراغ را بزنیم یا نه، از ترس نیست که به سمت چراغ نمی رویم، دلمان نمی خواهد با نگهبان درگیری لفظی پیدا کنیم، دلمان نمی خواهد به او اجازه دهیم تا بهمان توهین کند. و او در سکوت راهرو داد می زند که " آنوقت که از صبح تا شب در خیابان ول بودید، نیازی به دستشویی نداشتید؟" یکجوری عجیب به من بر می خورد، ناسزایی می گویم و گوشه سلول می نشینم، غمزده برای هنگامه که حالا چه خواهد شد..

چه فخری به خود می فروشد زمین

كه همچون تو رامشگری را در آغوش کرد

پس از این چه خواهد کشید از فراق تو سنتور تو

كه نتواند او هم غمت را فراموش کرد

ای بابا.مگه خود ما با چی شورو کردیم؟یه دست کاسه بشقاب مسی داشتیم و دو تا پشتی

University of Southern California

بگذار هر آنکه نخل را می‌‌یابد آن را بیاورد

تمنا

همه خسته اند و او ولکن معامله نیست

هیچ کس برای پدر موسیقی رپ ایران بودن خیلی‌ جوان نیست. زبان نفهم

Professional League

چند دقیقه قبل از به ثمر رسیدن گل دوم پرسپولیس جواد خیابانی تعریف و تمجید از تیم تازه وارد لیگ برتر را کنار گذاشت و با لحنی تحریک آمیز گفت:"پرسپولیس اگر شاهین بوشهر را در تهران نبرد پس چه تیمی را می خواهد ببرد."این اظهار نظر به مذاق هواداران تیم بوشهری خوش نیامد و خیلی زود توسط فوتبال دوستانی که در بوشهر پای تلویزیون نشسته بودند به خویشاوندی که با اتوبوس برای تماشای بازی از بوشهر به تهران آمده بودند انتقال داده شد. تعدادی ازهواداران شاهین بوشهر به رغم تذکر چندباره نیروی انتظامی تا یک ساعت پس از پایان بازی در ورزشگاه منتظر جواد خیابانی ماندند و قصد درگیری با او را داشتند اما آنها به اشتباه مقابل تونل ورزشگاه-جایی که بازیکنان از آن رفت و آمد می کنند-کمین کرده بودند در حالی که خیابانی دقایقی پس از پایان بازی از خروجی دیگری ورزشگاه را ترک کرده بود.

Oh My God! My Darling!
When I'm Skeptical that you exist,
You know what I do?
I start gazing at the poor.

My Brain got seduced,
Her memory being re-borne
You know why?
I am not pro-abortion anymore!

"Who is the guy wearing the purple purse,
With a black lipstick on his lips?!"
She then grinned. I asked her in the party,
"Is it him who you really adore?"

"Come on; Give me a sweet kiss, Angel!
This is Earth, for Heaven's sake, Angel!"
"My wings are burning, just by the temptation,
I can't pretend I hate your lips", she mourned, "Help yourself!" Ooh, I replied "sure!"

Calm down! Come down!
This is not a story of Love,
Maybe Hatred, or a sinful son in the Holy Land,
"I asked does he forgive us, father?!" He said, "You, and even the Whore!"

"Fast! Fast! Or Slow down", he caressed me!
“Cut the vanity, with insanity”, embarrassed me!
“It was mine, The God’s wine!” everybody laughed at me!
My lips were shining! I cried and cried and swore.
…

And I had to stare again;
So I stared at the Poor.

بخشي از محتوای بسته پیشنهادی ایران به 1+5

تعریف و تدوین عادلانه حقوق فضا

خاطرات هاشمي - كره شمالي - سه شنبه 24 شهريور 1360

ساعت‌ ده‌ صبح‌، به‌ همان‌ محل‌ دیروز برای‌ مذاکره‌ رفتیم‌. پیشنهاد کردند، شروع‌ به‌ صحبت‌کنم‌. سیاست‌ کم‌ کردن‌ روابط با ابرقدرتها و کشورهای‌ استعمارگر و توسعه‌ روابط با کشورهای‌کوچک‌ و جهان‌ سوم‌ ایران‌ را گفتم‌ و اضافه‌ کردم‌ که‌ به‌ دلیل‌ رضایت‌ از کره‌ شمالی‌ به‌ خاطرموضع‌ درستش‌ در جنگ‌ عراق‌ و سیاست‌ ضداستکباریش‌، مایلیم‌ با آنها روابط بیشتری‌ داشته‌باشیم‌.
معاون‌ ریاست‌ جمهوری‌، از ایدئولوژی‌ جوچه‌ که‌ انسان‌ را به‌ جای‌ اقتصاد، محور قرارمی‌دهد و روی‌ استقلال‌ تکیه‌ دارد، صحبت‌ کرد و از جنگ‌ افروزی‌ آمریکا و کره‌جنوبی‌ ودادن‌ آواکس‌ و بمب‌ اتمی‌ به‌ کره‌ جنوبی‌ و فشار روی‌ تز وحدت‌ دو کره‌ کیم‌ ایل‌ سونگ‌ وبرنامه‌ هفت‌ ساله‌اش‌ گفت‌. تجاوز عراق‌ به‌ ما را ناروا گفتند.
من‌ از دو نقطه‌ مثبت‌ جوچه‌که‌ از مارکسیست‌ فاصله‌ گرفته‌ و به‌ اسلام‌ نزدیک‌ می‌شود،ستایش‌ کردم‌ و تشابه‌ سیاست‌ آمریکا در خاورمیانه‌ و کره‌ را توضیح‌ دادم‌ و قرار شد با مسئولان‌هر بخش‌، وارد مذاکرات‌ جزئی‌تر شویم‌.
ناهار را در محل‌ اقامت‌، صرف‌ کردیم‌. چهار بعدازظهر به‌ محل‌ زادگاه‌ کیم‌ایل‌سونگ‌رفتیم‌. خانه‌ای‌ محقر در روستائی‌ در اطراف‌ پیونگ‌ یانگ‌. سپس‌ از تپه‌ مجاور آن‌ که‌ محل‌مطالعه‌ او بوده‌، دیدن‌ کردیم‌. چند خبرنگار خارجی‌ هم‌ آنجا دیدیم‌.
به‌ یک‌ مزرعه‌ نمونه‌ رفتیم‌ که‌ هفتصدهکتار برنج‌ کاری‌ داشت‌ و از تعمیرگاه‌ و ماشین‌آلاتش‌ دیدن‌ کردیم‌. خانه‌های‌ مسکونی‌ کشاورزان‌ را دیدیم‌. محقر و تمیز بود. یک‌ باغ‌ سیب‌ رادیدیم‌ و محصول‌ خوشمزه‌ پیوند سیب‌ و گلابی‌ را خوردیم‌. از مترو هم‌ دیدن‌ کردیم‌. ۳۲ کیلومترمترو دارند، صد متر زیر زمین‌ است‌. با نبودن‌ ماشین‌ سواری‌ و خلوتی‌ و کیفیت‌ خیابانها،احداث‌ مترو برای‌ ما سئوال‌ انگیز بود. در جلسه‌ مهمانی‌ از کیم‌ایل‌سونگ‌ توضیح‌ خواستم‌،معلوم‌ شد شرایط جنگی‌ ایجاب‌ کرده‌، در حقیقت‌ پناهگاه‌ است‌ و گفت‌ خیلی‌ از کارخانه‌ها ومراکز مهم‌شان‌ زیرزمین‌ است‌.
سپس‌ به‌ کاخ‌ کودک‌ رفتیم‌. آنجا به‌ بچه‌ها فنون‌ مختلف‌ یاد می‌دهند. تعمیر رادیو ،عکاسی‌،تشریح‌، موسیقی‌، رقص‌، تزریقات‌، ... برنامه‌ هنری‌ برای‌ ما ترتیب‌ داده‌ بودند. هنرشان‌ قوی‌بود، اما به‌ خاطر دخترهای‌ نیمه‌ برهنه‌ برای‌ ما ناراحت‌ کننده‌ بود، عده‌ای‌ از همراهان‌ جلسه‌ راترک‌ کردند. من‌ هم‌ اعتراض‌ کردم‌، آنها عذر خواستند

در تنگ - ترجمه عبدالله توکل- رضا سید حسینی

ژروم خطاب به آلیسا :

- من هرگز از تو جدا نخواهم شد

کمی شانه ها را بالا انداخت. - مگر قدرت این را نداری که تنها بروی؟ هریک از ما باید یکه و تنها به خدا برسد

- اما تویی که راه را به من نشان می دهی

- چرا می خواهی جز مسیح راهنمای دیگری پیدا کنی؟ مگر خیال نمی کنی من و تو زمانی به هم نزدیکتریم که یکدیگر را فراموش کرده ایم و خدا را عبادت می کنیم؟

- تا ما را به هم برساند و آنچه من هر شب و هر روز از خدا می خواهم همین است

- مگر معنی به هم رسیدن در وجود خدا را نمی دانی؟

- از صمیم قلب می دانم. معنی آن این است که یکدیگر را در منتهای شیفتگی در معبود واحدی پیدا کنیم و به نظرم درست برای پیدا کردن تو است که من آن چیز را می پرستم که تو هم می پرستی

- پرستش تو هیچ پاک نیست

- زیاده بر این از من نخواه. اگر قرار باشد که من نتوانم ترا در آسمان پیدا کنم، مرده شور این آسمان را ببرند
...

حتی

حال مرا اگر بخواهی؟

اینجا همه خوبن
.
..
...
....
.....
......
.......
........
.........
..........
...........
حتی عوضیهاااااااااااااااااااا

تصادف

یکی‌ از عرب‌های تشکل اسلامی دانشگهمون می‌‌گفت من مطمئنم شب قدر در ماه رمضان نیست!

گفتم پس کیه؟

گفت ۱۱‌ام ماه سپتامبر! منتها امسال با ۲۱ رمضان تصادفا مصادف شده.

خداوند فقط یک بار حجت را بر انسان تمام کرد

باورهام

مفهوم بند تنبون با رسالتش فرق داره. اگرچه چیزی رو نگه می داره اما در واقع مفهومش آویزونه به اون چیز. درواقع بند تنبون هیچ هویتی از خودش نداره. راستش این ریشه مذموم بودنشه. چون اگر هم هویت می گیره آویزون هویتی شده که ارزش آویزون شدن ( حتی با نگه داشتن ) رو هم نداره. بیچاره آدمایی (مثل من) که آویزونن و آویزون چه مفهومی! ما گاه دربند عقاید بند تنبونی خودمونیم. ای کاش بفهمیم و خودمونو اصلاح کنیم. یا هیچ گاه وقتی متوجه نشیم که باور داریم که دیگه فرصتی برای اصلاح نیست

پ.ن.: آیا خود این باور هم بند تنبونی نیست؟

آخه اعتراف کردن رو هم خز کردین، دیگه چه ارزشی باقی مونده؟

بلبل خمینی ..

من ایسم

۸۰% نژاد پرست

۲۳.۶۶۶% هوموفوبیا

۳۲% مردسالار

۲۴% خشونت طلب

۱۸% ضد طبیعت

۲۳% ضد روشنفکر

۱۳% اسلامو فوبیا

۲۸% سوسیالیست

۳۶% پاپیولیست

۴۴% آنارشیست

۶۶.۶۶% ایندیویجوالیست

۳۵% اولوشنیست

۴۱% مسلم

۲۳% اگزیستنسیلیست

۷۰% هرمنتیست

------------------------

= من

اگر شد وجدان خواب آلوده ات بیدار

با همه ناراستی و بد دلی‌ ***** خوش حرکات است پدرسوخته

کیهانیسم

آیا .....این طور نیست؟
..
نیست؟
..


سکوت معنی دار مسئولین به این پرسش به چه معناست؟

روزبه تمدن

مناظره موسوی و احمدی نژاد حتی برای ما نیز نقطه عطفی به شمار می‌آمد. با نفسش نفسمان گرفت، با صدایش صدایمان لرزید و همانند او به چیز چیز افتادیم. چهار مشخصه مهندس موسوی بیش از همه نظر ما را به خود جلب کرد: صراحت (که تا حدودی احمدی نژاد هم واجد آن بود)، صداقت (که احمدی‌نژاد کلا فاقد آن بود)، جسارت (که احمدی‌نژاد کاریکاتوری از آن بود) و ذکاوت

ارجمندی متشکریم

استادی داشتم که دائماً می گفت گنه کرد در بلخ آهنگری به قزوین زدند گردن مسگری

Life

dalayi lama (safheye siahe zir ra ba mouse begirid ta be nagah haghighat namayan shavad)

زیرساخت زندگی شما، وجود جوی از محبت و عشق در محیط خانه و خانواده است
بدان که بهترین ارتباط، آن است که عشق شما به هم، از نیاز شمابه هم سبقت گیرد

..

گوشه روح الارواح

...

بیات ترک

..

مؤذن زاده اردبیلی

.